Pas vdekjes së Pablo Escobarit më 2 dhjetor 1993, perandoria e tij kriminale, Karteli i Medellín, nuk pati një pasardhës të vetëm që e mori drejtimin. Në vend të kësaj, organizata filloi të shpërbëhej dhe të humbiste fuqinë e saj. Karteli i Medellín nuk arriti të mbijetonte pas vdekjes së Escobarit dhe shumë nga anëtarët e tij u vranë ose u arrestuan.
Pas rënies së Kartelit të Medellín, fuqia në botën e drogës në Kolumbi kaloi te Karteli i Cali, një organizatë rivale e cila fitoi kontrollin e tregut të kokainës. Karteli i Cali udhëhiqej nga vëllezërit Gilberto dhe Miguel Rodríguez Orejuela, së bashku me José Santacruz Londoño dhe Helmer Herrera. Ata përdorën metoda më të sofistikuara dhe më të fshehta për të vazhduar trafikun e drogës.
Megjithatë, edhe Karteli i Cali pësoi një rënie të ngjashme në mes të viteve 1990 kur udhëheqësit e tij u arrestuan dhe organizata filloi të humbiste kontrollin. Pas kësaj, disa grupe më të vogla, të njohura si “paracos” ose “bacrim” (bandas criminales), filluan të marrin kontrollin e tregut të drogës në Kolumbi. Ndërsa asnjë nga këto grupe nuk arriti të arrijë madhësinë dhe fuqinë e Kartelit të Medellín ose Cali, ato mbetën një forcë e rëndësishme në trafikun e drogës.
Në botën e krimit të organizuar, fuqia dhe ndikimi shpesh janë të përkohshme dhe të ndryshueshme, me grupe dhe individë që vijnë dhe shkojnë ndërsa struktura e fuqisë ndryshon.